"Wanneer ik doordeweeks eens iets doe aan het materiaal, is er altijd wel iemand bezig met een ander klusje. Dat is gezellig, en geeft energie!" Thom, materiaalmeester

Lelievletten

Sinds de start van onze groep in 1988 hadden we 7 Lelievletten in bezit, waarvan vijf nog steeds bij ons rondvaren:

Begin 1989 namen we Lelievlet 392 over van waterscoutinggroep Greate Pier uit Sneek. Onze 'Caspar di Mare' is ook herkenbaar aan een geel randje.

De Vakopleiding Scheepsbouw Harlingen (VSH) bouwde in 1992 onder leiding van Yde Bruinsma als eindexamenproject de 'Caspar di Turbo' (rood randje). Een superkrappe bouwtijd en toch op tijd geleverd - vandaar de naam.

De VSH bouwde ook de 'Caspar di Dina' (paars). Dina van der Plaats was de eerste vijf jaar de onvervaarde voorzitter van onze groep. Ze overleed in juni 1995. Een maand later doopte haar dochter Moniek de nieuwe vlet.

In 2016 kochten we in Leimuiden vlet 1393, in 2005 nieuw gebouwd tijdens het project 'Vletten op de Maas' van 10 VMBO-techniekscholen en de Stichting Nederland Maritiem Land. De oranje kleur van toen bleef bewaard in het merkrandje en de naam: 'Caspar di Ranja'.

Van een particulier kochten we in 2019 vlet 533, bouwjaar 1970. Met deze 'Boreas' (vanwege zijn lage punt ook wel liefkozend 'de duikboot' genoemd) wonnen de Katwijkse Zeeverkenners ooit heel wat prijzen. Bij ons vaart-ie nog naamloos rond met een blauw randje.

Motorvletten

We leerden in de beginjaren veel. Dat afgedankte buitenboordmotoren van gulle gevers gaan sputteren zodra ze een rood-groene das zien, bijvoorbeeld. Veel kampen vielen zo alweer stil vóór we goed en wel op weg waren.

De 'Caspar di Namisch' maakte in 1996 een eind aan dit scoutingleed. De bouw was weer een mooie uitdaging voor de Vakopleiding Scheepsbouw. 

De mannen die rond 2008 de 'di Hermes' bouwden begonnen direct daarna aan een tweede, grotere versie. Onze strak gelakte schoonheid belandde in een loods, tot wij haar in 2018 ontdekten. Na de doop door niemand minder dan Máxima vaart ze nu lekker rond in het ruime sop.

Onderhoud

Deze vrijwilligers onderhouden onze motorvletten:

Bart

Beheer DiNamisch

Michel

Beheer di Hermes

Wachtschip

Voorjaar 2021 begonnen we aan een groots nieuw avontuur: een wachtschip met de toepasselijke naam di Adventure. Ze was tientallen jaren in Zeeland in gebruik als sportvissersschip en bevaart nu dus de Friese meren. Di Adventure meet 27,85 x 4,50m en er staat een DAF615 in. 

Di Adventure kwam er dankzij eigen acties, de hulp van fondsen, overheidssubsidies, een Club van 100, een crowdfundingsactie en een enorme hoop zelfwerkzaamheid. Een Scheepscommissie gaat het schip beheren en een Wachtschipstam helpt bij het (ver)varen van het schip en bij het onderhoud ervan.

Vergane glorie

In de loop der jaren kwamen en gingen er allerlei schepen die (oud-)leden zich vast nog met plezier herinneren:

Onze groep startte met een geweldige 'bruidsschat' vanuit de Landelijke Admiraliteit: een overnaadse zeilsloep, die we 'Caspar' doopten. Vooral de wilde vaart beleefde er mooie tijden mee, tot het onderhoud teveel werd. Toen de groep slonk en ook financieel in zwaar weer kwam is de Caspar, met bezwaard gemoed, als roeisloep verkocht.

In 1989 huurden we een tweede vlet uit de botenpool van Scouting Nederland. Een jaar later schoof die alweer door naar een nieuwe huurder in Kampen.

Van Scouting Lemmer kochten we in februari 1990 een tweede lelievlet en een schippersvletje. De eerste noemden we 'Caspar di Pronto' (blauw randje). Stichting de Opstap in Leeuwarden bouwde de vlet. De zwabberende lijnen ervan laten zien: 't is een kwestie van oefenen, bij de Opstap… In 2015 was de vlet in zo'n erbarmelijke staat, dat een nieuwe goedkoper was dan repareren. Het naamloze schippersvletje was toen ook allang van het toneel verdwenen.

Eind 1990 kwam de 'Terror' van de Zuiderkruisgroep uit Hilversum naar Harlingen; in 1965 als nieuwe vlet door hen gekocht. Door een doorgeroeste zwaardkast zonk de vlet al snel ('terror'...). Na reparatie kwam-ie bij ons als 'Caspar di Blubblub' (groen) in de vaart. We gaan nog eens opzoeken waar de Blubblub uiteindelijk is gebleven.

Eind jaren '90 vonden we in de Bolswardervaart bij Oosthem ons latere wachtschip 'Antonius'. Direct daarnaast lag ook een motorbootje met een fijn tuftuf-motortje (6 pk Yanmar). De leiding kocht het bootje en een wildevaarder verbouwde het in een schuur in Pietersbierum. In juni 1998 werd ons tweede slepertje gedoopt als 'Hakkepuf'. In 2000 werd de Hakkepuf aan de groep geschonken. In 2018 moest er zoveel aan het bootje gebeuren dat we het met pijn in ons hart verkochten aan een liefhebber.

Er zijn ook avonturen beleefd met polyester scheepjes zoals de Pink Panther. Deze BM'er werd rond 1996 door twee wildevaarders van de bodem van de Oudegaaster Brekken geborgen en door hen als project opgeknapt. Daarna is er onder andere vanaf Almere via de randmeren en de Weerribben mee naar Harlingen gezeild. Rond 2010-2015 beschikten we ook over twee kajuitzeiljachtjes: de Domp en de Iris.